-
Στην Μεσοποταμία, στην Αίγυπτο, στην Ιουδαία και στις Ινδίες οι ασθένειες αποτελούσαν την τιμωρία των Θεών και η ιατρική βρίσκεται στα χέρια των ιερέων. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν οργανωμένα νοσοκομεία και κατ' οίκον περίθαλψη. Στη Ρωμαϊκή εποχή η θέση της γυναίκας ήταν τραγική. Υπήρχαν σημαντικοί γιατροί και ιδιωτικά νοσοκομεία.
-
Η φροντίδα ήταν έργο της εκκλησίας και δινόταν σε όλους τους αρρώστους ανεξαρτήτων οικονομικής και κοινωνικής θέσης. Η γυναίκα αποκτά υψηλή θέση και μπορεί να συμμετέχει στην νοσηλεία των πασχόντων. Η νοσηλευτική φροντίδα παρέχεται κυρίως σε μοναστήρια ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη μπαίνει στον Μεσαίωνα. -
Υπήρχε φροντίδα και και κοινωνική πρόοδος για την νόσο, το γήρας, την κύηση, τη λοχεία, τη βρεφοκομία και την παιδοκομία.
Σημαντική είναι η ίδρυση φιλανθρωπικών πτωχοκομείων, ορφανοτροφείων, βρεφοκομείων και γηροκομείων. Η οργάνωση των νοσοκομείων ήταν πολύ καλή εφάμιλλη των σύγχρονων. Τα νοσοκομεία λέγονταν Ξενώνες- Ξενοδοχεία. Αξιοσημείωτη είναι η παροχή συστηματοποιημένης νοσηλευτικής φροντίδας και η δημιουργία επαγγελματιών νοσηλευτών. -
Σημαντική είναι η εποχή της Αναγέννησης όπου υπάρχει πρόοδος στις τέχνες και στις επιστήμες. Η ιατρική πλέον σπουδάζεται στο πανεπιστήμιο και η νοσηλευτική αποκτά πνευματικό προσανατολισμό είχε όμως ανάγκη από επιστημονική ανάπτυξη.
Πολύ σημαντική ήταν η παρουσία της Florence Nightingale (1820-1910) η οποία ίδρυσε την πρώτη νοσηλευτική σχολή στον κόσμο στο Λονδίνο και έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην εξατομικευμένη φροντίδα και στην προσωπική και επαγγελματική ακεραιότητα του νοσηλευτή. -
Η Ελλάδα είναι η 1η στην Ευρώπη με γενικευμένο νοσηλευτικό πρόγραμμα όπως η Αμερική και ο Καναδάς. Το 1979 ιδρύεται το τμήμα Νοσηλευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ως τμήμα της Ιατρικής σχολής. Το 1985 καθιερώνονται οι βασικές ειδικότητες της Νοσηλευτικής: Παθολογική, Χειρουργική, Ψυχιατρική και Παιδιατρική.
Η νοσηλευτική είναι επιστήμη και τέχνη και πρέπει να σπουδάζεται και όχι να είναι μόνο εμπειρική.
