-
Βρεφοκτονία, εγκλεισμοί, εγκατάλειψη, εκμετάλλευση, εμπαιγμός, απομόνωση και ελεημοσύνη ήταν οι πλέον συνηθισμένοι τρόποι αντιμετώπισης των ατόμων με αναπηρία από την προϊστορική εποχή.
-
Τα άτομα με αναπηρία την περίοδο αυτή χρησιμοποιούνταν ως γελωτοποιοί.
-
Στην αρχαία Σπάρτη τα παιδιά με αναπηρίες τα πετούσαν στον Καιάδα. Παρόλο τον τρόπο σκέψης της η Σπάρτη δεν δίστασε να αναγνωρίσει τον Αγησίλαο, ως τον πιο πετυχημένο βασιλιά της, αν και αυτός ήταν χωλός, ενώ γαλουχείται από τα ποιήματα του Τυρταίου παρόλο που αυτός ήταν άνθρωπος με αναπηρία. Από την άλλη στην αρχαία Αθήνα για τα ΑμεΑ υπήρχε κοινωνική περίθαλψη.
-
Στην Αρχαία Αίγυπτο απαγορευόταν η θανάτωση βρεφών και τα άτομα με προβλήματα όρασης πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους μοιρολογώντας στις ταφικές τελετές.
-
Κατά τη βυζαντινή περίοδο και σύμφωνα με τον χριστιανισμό η αναπηρία συνδεόταν με τις αμαρτίες των προγόνων και στελνόταν ως τιμωρία από το Θεό. Η ελεημοσύνη και ο εγκλεισμός στα μοναστήρια ήταν οι μοναδική μέθοδος που εφαρμοζόταν για αυτά τα άτομα.
-
Στον Μεσαίωνα η αναπηρία συνδέεται με την κατάληψη του ατόμου από δαίμονα και οδηγεί χιλιάδες άτομα με αναπηρίες στην πυρά της Ιεράς Εξέτασης. Την περίοδο της Αναγέννησης βλέπουμε μια πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση ατόμων με αναπηρία αν και η εκμετάλλευση των ΑμεΑ συνεχίζεται μιας και αντιμετωπίζονται ως εκθέματα σε τσίρκο.
-
18ος αι. = ίδρυση οργανωμένων σχολείων για τυφλούς και κωφούς, όχι όμως για άτομα με κινητικά προβλήματα.
19ος αι.= απαρχή του κλάδου της Ειδικής Αγωγής. Λειτουργία ιδρυμάτων και τα ΑμεΑ αποτελούν ευθύνη του κράτους.
20ος αι.=Ανθρωπιστική αντιμετώπιση ΑμεΑ. Εξαίρεση το Β' Π.Π. Ναζί.
21ος=ΑμεΑ ισότιμα μέλη της κοινωνίας με ίδια δικαιώματα.