-
Ο Ι. Παπαδιαμαντόπουλος και ο Ανδρέας Λόντος υψώνουν επαναστατική σημαία (κόκκινη με μαύρο σταυρό στη μέση). Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός κατασκευάζει ξύλινο σταυρό, τον οποίο τοποθετεί στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου. Στον σταυρό αυτό ορκίζονται οι επαναστάτες. -
Διεξάγεται κοντά στο χωριό Βουνάρια της Πυλίας μάχη ανάμεσα σε επαναστάτες και Οθωμανούς Τούρκους. Και σε αυτήν επικρατούν οι επαναστάτες. Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου ως εθνικής εορτής καθιερώθηκε με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα το 1838, μετά από πρόταση του ποιητή Παναγιώτη Σούτσου που είχε γράψει και σχετικό ποίημα, έτσι ώστε η χαρμόσυνη θρησκευτική εορτή του Ευαγγελισμού να συνδυαστεί με την καλή αγγελία της απελευθέρωση του γένους. -
Υψώνεται η σημαία της Επανάστασης στα Ψαρά. Οι επαναστάτες καταλαμβάνουν το φρούριο των Σαλώνων.
Λιθογραφία επιχρωματισμένη με το χέρι, έργο του Γάλλου ζωγράφου Louis Dupré (1789-1837): Ο Έλληνας αγωνιστής Νικολάκης Μητρόπουλος υψώνει την σημαία του Αγώνα στα Σάλωνα. Μετά τη λειτουργία του Πάσχα, συλλαμβάνεται ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ στην Κωνσταντινούπολη, κηρύσσεται έκπτωτος και το απόγευμα της ίδιας ημέρας απαγχονίζεται. -
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με 120 άντρες αντιμετωπίζει με απόλυτη επιτυχία στο Χάνι της Γραβιάς ισχυρές τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις υπό τον Κιοσέ Μεχμέτ και τον Ομέρ Βρυώνη. Η νίκη αυτή αποδείχτηκε πολύ σημαντική γιατί ανάγκασε τον Ομέρ Βρυώνη να υποχωρήσει στην Εύβοια σταματώντας την εκστρατεία του στην Πελοπόννησο και διευκόλυνε τη νίκη στο Βαλτέτσι, γεγονός που είχε μεγάλο ψυχολογικό αντίκτυπο στους αγωνιστές.
-
Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την Ιερισσό και απελευθερώνουν τα Μαντεμοχώρια και άλλες περιοχές της Χαλκιδικής. Μοίρα του ελληνικού στόλου υπό τον Ψαριανό Ν. Αποστόλη φτάνει στα Μοσχονήσια. Οι Τούρκοι αντιδρούν τις επόμενες μέρες με βιαιοπραγίες κατά του χριστιανικού στοιχείου των Μοσχονησίων, των Κυδωνιών και της Σμύρνης.
-
Οι επαναστάτες καταλαμβάνουν την πρωτεύουσα του Μοριά, την Τριπολιτσά, γεγονός που εδραιώνει τον Αγώνα και ανεβάζει το ηθικό των Πελοποννήσιων αγωνιστών. Ωστόσο, η σπουδαία επιτυχία αμαυρώνεται από τις σφαγές χιλιάδων Τούρκων, τις οποίες δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν οι ηγέτες των Ελλήνων. Γράφει χαρακτηριστικά ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του: «Ακόμα και τώρα έρχεται στο νου μου το λιάνισμα και το τρίξιμο των κοκκάλων και ανατριχιάζω».