-
Η Πρωτοβυζαντινή Περίοδος ξεκινά το έτος 324, όταν ο Mέγας Kωνσταντίνος αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα του κράτους στην Kωνσταντινούπολη. Έτσι το 324 αποτελεί την απαρχή της μακραίωνης ιστορίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Μεγάλες μορφές της περιόδου 324-610 είναι ο Κωνσταντίνος Α΄, ο Θεοδόσιος Α΄ και ο Iουστινιανός A'. Oι αυτοκράτορες αφομοιώνοντας τη ρωμαϊκή παράδοση επεδίωξαν να θέσουν τις βάσεις για τις μετέπειτα εξελίξεις και τη διαμόρφωση του βυζαντινού κράτους.
-
Ο Κωνσταντίνος Α’, ο επονομαζόμενος Μέγας Κωνσταντίνος συνέδεσε το όνομά του με το Βυζάντιο. Ο μεγάλος αυτός ηγέτης της Πρωτοβυζαντινής Περιόδου της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, για να ανορθώσει το κράτος που κλονιζόταν, πήρε τα ακόλουθα μέτρα: Ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη, ένα νέο διοικητικό κέντρο στην Ανατολή, εφάρμοσε θρησκευτική πολιτική ευνοϊκή προς το χριστιανισμό, έκοψε και έθεσε σε κυκλοφορία ένα πολύ σταθερό χρυσό νόμισμα, το σόλιδο.
-
Ο Κωνσταντίνος συγκάλεσε στη Νίκαια της Βιθυνίας σύνοδο (συνέδριο) επισκόπων απ' όλες τις επαρχίες του Οικουμενικού Ρωμαϊκού Κράτους• γι' αυτό η σύνοδος ονομάστηκε οικουμενική. Η Α' Οικουμενική Σύνοδος διατύπωσε τη διδασκαλία της Εκκλησίας έναντι των αιρέσεων που είχαν ήδη εμφανισθεί. Έκτοτε έγιναν πολλές τέτοιες σύνοδοι.
-
Στις 11 Μαΐου 330 ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση των εργασιών και τελέστηκαν τα εγκαίνια της πόλης, η οποία έλαβε το όνομα του ιδρυτή της. Έκτοτε και για αιώνες την ημέρα αυτή γιορτάζονταν τα γενέθλιά της. Η Κωνσταντινούπολη ή Νέα Ρώμη βαθμιαία απέκτησε χαρακτηριστικά χριστιανικής πόλης, αφού οικοδομήθηκαν εκεί πολλές εκκλησίες. Παράλληλα η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία: στις αρχές του 5ου αι. ο πληθυσμός της είχε αυξηθεί σε 150.000 ψυχές περίπου.
-
Ο Θεοδόσιος Α΄ (347-395), γνωστός και ως Μέγας Θεοδόσιος, ήταν αυτοκράτορας της βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά την Πρωτοβυζαντινή Περίοδο από το 379 έως το 395, ως ο τελευταίος αυτοκράτορας τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό ήμισυ της Αυτοκρατορίας. Αφού αποδέχθηκε το θρόνο, αγωνίστηκε εναντίον των Γότθων και άλλων βαρβάρων που εισέβαλαν στην αυτοκρατορία, αναγνώρισε το Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας και καταδίωξε την ειδωλολατρία.
-
Ο Θεοδόσιος Α΄ επέφερε το καθοριστικό πλήγμα κατά της ειδωλολατρίας με την κατεδάφιση ή το σφράγισμα ειδωλολατρικών Ιερών και την απαγόρευση των θυσιών και των επισκέψεων σε ειδωλολατρικούς ναούς. Το 392 καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Σταμάτησαν να δίνονται επιχορηγήσεις προς τα παγανιστικά ιερατεία, ενώ αυξήθηκε η οχλοκρατική βία εναντίον των παγανιστικών ναών και ομοιωμάτων με την υποκίνηση των μοναχών.
-
Ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες της Πρωτοβυζαντινής Περιόδου ήταν ο Ιουστινιανός Α’ (527-565). Άσκησε δραστήρια και επιθετική εξωτερική πολιτική, ανέλαβε ένα φιλόδοξο σχέδιο οικοδόμησης κατεστραμμένων πόλεων, φρουρίων, αλλά και ιερών, όπως την Αγία Σοφία. Παράλληλα, προσπάθησε με το νομοθετικό έργο του να περιορίσει τη δύναμη των μεγάλων γαιοκτημόνων των επαρχιών και να προστατεύσει τους ελεύθερους αγρότες, που ήταν πολύ χρήσιμοι στην κεντρική εξουσία γιατί πλήρωναν φόρους.
-
Ο αυτoκράτορας Ιουστινιανός κατέστειλε με αποφασιστικότητα και σε συνεργασία με την ικανότατη σύζυγό του Θεοδώρα, την εξέγερση των δήμων του Ιπποδρόμου Πράσινων και Βένετων, που έμοιαζαν με αθλητικά σωματεία, αλλά είχαν και πολιτική ισχύ, και του λαού της Κωνσταντινούπολης, που ονομάστηκε Στάση του Νίκα (532). Ακολούθως ενίσχυσε την αυτοκρατορική εξουσία και περιόρισε σημαντικά τη δύναμη των δήμων.
-
Οι Νεαρές ήταν νέοι νόμοι του Ιουστινιανού που εκδόθηκαν μετά το 534 και γράφηκαν οι περισσότερες στα ελληνικά, γιατί οι υπήκοοι του ανατολικού τμήματος κυρίως δεν κατανοούσαν τη λατινική. Μαζί με άλλα νομοθετικά έργα της περιόδου, το Ιουστινιάνειο Δίκαιο αποτέλεσε τη βάση του Δικαίου της Νεότερης Ευρώπης.
-
Από τους τριάντα δύο ναούς που ο Ιουστινιανός έχτισε στην Κωνσταντινούπολη η Αγία Σοφία ήταν η μόνη που άντεξε στο χρόνο, υμνήθηκε και έγινε σύμβολο και πηγή έμπνευσης όχι μόνο για το μεσαιωνικό αλλά και για το νεότερο Ελληνισμό. Εκπροσωπεί το νέο ρυθμό βασιλική μετά τρούλου και οι αρχιτέκτονές της ήταν ο Ανθέμιος από τις Τράλλεις και o Ισίδωρος από τη Μίλητο της Μ. Ασίας.
-
Η Μεσοβυζαντινή Περίοδος (610-1081) αντιστοιχεί στη φάση της «Εξελληνισμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας της Χριστιανικής Ανατολής».
-
Η Υστεροβυζαντινή Περίοδος (1081-1453) αντιστοιχεί στη φάση της «Ελληνικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας».
Looking for a timeline maker?
Create timelines for projects, roadmaps, history, lessons, legal cases, and stories with Timetoast. Timetoast is a timeline maker for work, school, research, and stories.