HISTORY - KONSTANTINOUPOLE

Timeline created by mira2022
In History
  • 330

    Η ίδρυση της Κωνσταντινούπολης

    Η ίδρυση της Κωνσταντινούπολης
    Ο Μέγας Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη.
  • 395

    Διαίρεση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας

    Διαίρεση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
    Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία άρχισε να φθίνει σιγά τον 3ο αιώνα μ.Χ., μία από τις κύριες αιτίες της πρόωρης παρακμής της Ρώμης ήταν μια σειρά από πληγές, όπως η πανούκλα του Κυπριανού, η οποία αποδεκάτισε τον πληθυσμό της αυτοκρατορίας, αυτό έκανε δυσκολότερο για τους Ρωμαίους αυτοκράτορες για να στρατολογήσουν τους στρατούς και να εισπράττουν φόρους.
  • 476

    Κατάλυση δυτικορωμαϊκής αυτοκρατορίας - Αρχή του Μεσαίωνα

    Κατάλυση δυτικορωμαϊκής αυτοκρατορίας - Αρχή του Μεσαίωνα
    Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επίσημα έληξε με την παραίτηση του Ρωμύλου Αυγουστύλου υπό την πίεση του Οδόακρου στις 4 Σεπτεμβρίου 476, και ανεπίσημα με τον θάνατο του Ιουλίου Νέπωτος το 480.
  • Nov 27, 602

    Θάνατος του Μαυρίκιου μετά την εξέγερση των δήμων

    Θάνατος του Μαυρίκιου μετά την εξέγερση των δήμων
    Ο Μαυρίκιος δολοφονήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 602. Λέγεται ότι ο έκπτωτος αυτοκράτορας αναγκάστηκε να παρακολουθήσει την εκτέλεση των έξι γιων του, πριν αποκεφαλισθεί ο ίδιος.
  • 622

    Διωγμός του Μωάμεθ από τη Μέκκα

    Διωγμός του Μωάμεθ από τη Μέκκα
    Ο Μωάμεθ εκδιώχθηκε από την Μέκκα γιατί κατηγορούσε τους συμπατριώτες του για ειδωλολατρεία κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας της νέας του θρησκείας (Ισλάμ). Κατέφυγε στη Μεδίνα όπου και ίδρυσε μια κοινότητα πιστών. Το έτος αποδημίας του Μωάμεθ στη Μεδίνα θεωρείται η αρχή της ισλαμικής κυριαρχίας και αποτελεί αφετηρία του χρονολογικού συστήματος των Αράβων (Εγίρα).
  • 632

    Θάνατος του Μωάμεθ

    Θάνατος του Μωάμεθ
    Μετά το θάνατο του Μωάμεθ ανέρχεται στην κυβέρνηση ο Χαλίφης.
  • 646

    Οριστική κατάληψη της Αλεξάνδρειας

    Οριστική κατάληψη της Αλεξάνδρειας
    Η κατάκτηση της Αιγύπτου ολοκληρώθηκε με την οριστική κατάληψη της Αλεξάνδρειας το 646. Μετά την κατάληψη της Βόρειας Αφρικής, στις αρχές του 8ου αι., οι Άραβες κατέκτησαν μέρος της βησιγοτθικής Ισπανίας. Η προέλαση τους όμως στη Δύση αναχαιτίστηκε τελικά από τους Φράγκους στο Πουατιέ το 732.
  • 726

    Καταστροφικός σεισμός στο Αιγαίο

    Καταστροφικός σεισμός στο Αιγαίο
    Την αφορμή για την έναρξη της εικονομα-
    χίας φαίνεται ότι έδωσε ένας καταστροφικός
    σεισμός που είχε επίκεντρο το θαλάσσιο χώρο
    μεταξύ Θήρας και Θηρασίας. Ο σεισμός
    ερμηνεύτηκε ως εκδήλωση θείας οργής, διότι,
    τάχα, η λατρεία των εικόνων αποτελούσε εκ-
    δήλωση ειδωλολατρίας στο χώρο της Εκκλη-
    σίας.
  • 730

    Έκδοση του πρώτου εικονομαχικού διατάγματος

    Έκδοση του πρώτου εικονομαχικού διατάγματος
    Ο αυτοκράτορας Λέων Γ΄ εξέδωσε διατάγμα με το οποίο αποδοκιμαζόταν η προσκύνηση των εικόνων ως ψευδολατρεία. Μέχρι το 741 που πέθανε, η πολιτική του υπήρξε μάλλον ήπια και οι διατάξεις του περί απαγορεύσεως και αφαιρέσεως των εικόνων φαίνεται ότι δεν εκτελούνταν επακριβώς.
  • 732

    Μάχη στο Πουατιέ

    Μάχη στο Πουατιέ
    Αναχαίτιση αραβικής προέλασης από τους Φράγκους στο Πουατιέ.
  • Jul 28, 754

    Η στέψη του Πιπίνου ως "Ελέω Θεού βασιλέας" από τον Πάπα

    Η στέψη του Πιπίνου ως "Ελέω Θεού βασιλέας" από τον Πάπα
    Ο Πιπίνος εξελέγη βασιλιάς των Φράγκων σύμφωνα με το παλιό Φραγκικό έθιμο από τον στρατό και χρίστηκε στο Σουασόν από τον Βονιφάτιο, αρχιεπίσκοπο της Μαγεντίας.Ο Πιπίνος ισχυροποίησε την εξουσία του, όταν ο Πάπας Στέφανος Β΄ ταξίδευσε στο Παρίσι και τον έχρισε πατρίκιο των Ρωμαίων.
  • 787

    Καταδίκη της Εικονομαχίας από την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο

    Καταδίκη της Εικονομαχίας από την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο
    Η Ειρήνη συνεκάλεσε την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια και αναστήλωσε τις εικόνες. Ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α´ που την ανέτρεψε, ακολούθησε ήπια εικονομαχική πολιτική αν και περιεπλάκη σε οξύτατη διαμάχη με τους άκρους εικονόφιλους.
  • Dec 25, 800

    Στέψη του Καρόλου ως "Μέγας και ειρηνοποιός αυτοκράτωρ, κυβερνήτης του ρωμαϊκού κράτους"

    Στέψη του Καρόλου ως "Μέγας και ειρηνοποιός αυτοκράτωρ, κυβερνήτης του ρωμαϊκού κράτους"
    Στις 25 Δεκεμβρίου του 800, ο πάπας Λέων ο Γ’ αναγόρευσε τον Κάρολο αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν πια ο Κάρολος Α’ ο Μέγας ή Καρλομάγνος, ο πιο μεγάλος αυτοκράτορας της ευρωπαϊκής Δύσης.
  • 838

    Καταστροφή του Αμορίου

    Καταστροφή του Αμορίου
    Η Άλωση του Αμορίου δεν υπήρξε απλά μεγάλη στρατιωτική καταστροφή και βαρύ προσωπικό πλήγμα του Θεόφιλου, αλλά και τραυματικό γεγονός για τους Βυζαντινούς, οι συνέπειες του οποίου απηχούν στη μεταγενέστερη γραμματεία. Το ιστορικό αυτό γεγονός δεν άλλαξε τελικά την ισορροπία δυνάμεων, η οποία μεταβαλλόταν αργά υπέρ του Βυζαντίου, αλλά απαξίωσε πλήρως το θεολογικό δόγμα της Εικονομαχίας, που υποστηριζόταν με πάθος από το Θεόφιλο.
  • 843

    Συνθήκη του Βερντέν

    Συνθήκη του Βερντέν
    Μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς παρατηρήθηκε μία συνεχής φιλονικία και σύγκρουση σε ό,τι αφορά τη μοιρασιά των εδαφών. Με τη συνθήκη του Βερντέν τα αντίπαλα μέρη συμφώνησαν, να τριχοτομηθεί η αυτοκρατορία μεταξύ των γιων του τέως αυτοκράτορα, Λουδοβίκου.
  • 904

    Άλωση της Θεσσαλονίκης

    Άλωση της Θεσσαλονίκης
    Η Άλωση της Θεσσαλονίκης το 904 από τους Σαρακηνούς πειρατές ήταν μία από τις χειρότερες καταστροφές που βρήκαν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ένας μουσουλμανικός στόλος, οδηγούμενος από τον αποστάτη Λέοντα τον Τριπολίτη, έχοντας ως αρχικό του στόχο την πρωτεύουσα, Κωνσταντινούπολη. Οι Μουσουλμάνοι αποθαρρύνθηκαν από το να επιτεθούν στην Κωνσταντινούπολη, στρεφόμενοι στην Θεσσαλονίκη, εκπλήσσοντας πλήρως τους Βυζαντινούς, των οποίων το ναυτικό ήταν ανίκανο να αντιδράσει εγκαίρως.
  • Jul 29, 1014

    Μάχη στο Κλειδί

    Μάχη στο Κλειδί
    Η Μάχη του Κλειδίου διεξήχθη στις 29 Ιουλίου 1014 μεταξύ της Βυζαντινής και της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας. Η μάχη αποτέλεσε το αποκορύφωμα της 50χρονης διαμάχης μεταξύ του Σαμουήλ της Βουλγαρίας και του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και έληξε με τη νίκη των Βυζαντινών
  • 1054

    Το Σχίσμα των δύο Εκκλησιών

    Το Σχίσμα των δύο Εκκλησιών
    Το Σχίσμα του 1054 ή Σχίσμα των δύο Εκκλησιών είναι η διαίρεση και διάσπαση της κοινωνίας μεταξύ της Δυτικής και της Ανατολικής Εκκλησίας όταν επικεφαλής τους ήταν ο Πάπας Ρώμης Λέων Θ' και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μιχαήλ Κηρουλάριος, ύστερα από τους αμοιβαίους αναθεματισμούς που εξαπολύθηκαν τον Ιούλιο του 1054.
  • 1071

    Η μάχη του Ματζικέρτ

    Η μάχη του Ματζικέρτ
    Η μάχη του Μαντζικέρτ μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Σελτζούκων έλαβε χώρα στις 26 Αυγούστου του 1071, κοντά στο Μαντζικέρτ. Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ' Διογένης ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και απελευθερώθηκε μετά την καταβολή λύτρων, ενώ η Βυζαντινή αυτοκρατορία υποχρεώθηκε στην καταβολή ετήσιου φόρου και την παραχώρηση μερικών φρουρίων στους Σελτζούκους.
  • 1099

    Κατάληψη Ιεροσολύμων

    Κατάληψη Ιεροσολύμων
    Προορισμός και αυτοσκοπός της εκστρατείας είναι η κατάκτηση της Ιερουσαλήμ. Στις 7 Ιουνίου του 1099, 12.000 πεζοί και 1.500 έφιπποι φτάνουν έξω από τα τείχη της ιερής πόλης. Μετά από 40 ημέρες πολιορκίας, οι Σταυροφόροι κατακτούν την πόλη στις 15 Ιουλίου του 1099, και επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό: άγρια σφαγή των μουσουλμάνων κατοίκων, καθώς και των λιγοστών Εβραίων που κάηκαν ζωντανοί μέσα στη Συναγωγή τους.
  • 1122

    Συμφωνία της Βορμς

    Συμφωνία της Βορμς
    Οι αποφάσεις μεταφέρθηκαν στον Κάλλιστο Β΄, ο οποίος απέστειλε τον Λαμβέρτο, προκειμένου να βοηθήσει στη σύνοδο που είχε συγκληθεί στη Βορμς, όπου συνήφθη, στις 23 Σεπτεμβρίου 1122, η συμφωνία γνωστή ως το Κονκορδάτο της Βορμς.
  • 1176

    Μάχη στο Μυριοκέφαλο: Ήττα Βυζαντινού στρατού

    Μάχη στο Μυριοκέφαλο: Ήττα Βυζαντινού στρατού
    Η μάχη του Μυριοκέφαλου διεξήχθη μεταξύ Βυζαντινών και Σελτζούκων του Ικονίου, στις 17 Σεπτεμβρίου 1176, στην ομώνυμη τοποθεσία στη Φρυγία, κοντά στην πόλη Λαοδίκεια. Αν και η μάχη αυτή έληξε ισόπαλη με τεράστιες απώλειες από την πλευρά των Σελτζούκων, το γεγονός ότι οι Σελτζούκοι κατάφεραν να εξουδετερώσουν τις πολιορκητικές μηχανές των Βυζαντινών ακυρώνοντας την εκστρατεία τους πέρασε στην ιστορία ως "συντριπτική νίκη" του Σουλτάνου και ως "πανωλεθρία" του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού.
  • Apr 13, 1204

    Α' Άλωση της Κωνσταντινούπολης

    Α' Άλωση της Κωνσταντινούπολης
    Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορες ήταν ο Αλέξιος Δ' , ο Αλέξιος Ε' Μούρτζουφλος και ο Θεόδωρος Α'. Η σταυροφορία διήρκεσε μέχρι το 1204, όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε στις 13 Απριλίου του 1204.
  • May 29, 1453

    Β' Άλωση της Κωνσταντινούπολης

    Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β'. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 6 Απριλίου έως την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο). Η άλωση αυτή της Κωνσταντινούπολης, σήμανε και το τέλος της υπερχιλιετούς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
  • Period:
    726
    to
    787

    Α' φάση εικονομαχίας

    Η α' φάση ξεκίνησε με την εχθρική στάση του Λέοντος του Γ’ εναντίον της λατρείας των εικόνων το 726, έπειτα από παρότρυνση των εικονομάχων επισκόπων της Μικράς Ασίας. Αφορμή στάθηκε ένας ισχυρός καταστροφικός σεισμός που έγινε την ίδια χρονιά και είχε επίκεντρο τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Θήρας και Θηρασιάς. Ο σεισμός ερμηνεύτηκε ως εκδήλωση της θείας οργής εναντίον της λατρείας των εικόνων.
  • Period:
    815
    to
    843

    Β' φάση εικονομαχίας

    Η β' φάση αρχίζει με τον αυτοκράτορα Λέοντα Ε' τον Αρμένιο που επανέφερε σε ισχύ τις αποφάσεις της συνόδου της Ιέρειας με μια σύνοδο στις Βλαχέρνες, το 815. Ο διχασμός και οι διώξεις ξανάρχισαν και συνεχίστηκαν τόσο την εποχή του Μιχαήλ Β' Τραυλού, που διαδέχτηκε το Λέοντα, όσο και κυρίως στην εποχή του Θεόφιλου, του γιου του Μιχαήλ. Ο Θεόφιλος ήταν και ο πιο φανατικός αντίπαλος των εικόνων, αν και μέσα στο ίδιο το παλάτι η βασίλισσα Θεοδώρα και άλλοι διατηρούσαν κρυφά τις εικόνες.
  • Period:
    1056
    to
    1099

    Α' Σταυροφορία

    H Πρώτη Σταυροφορία διήρκεσε τρία χρόνια, από το 1096 ως το 1099. Είχε ως αποτέλεσμα την κατάκτηση της Ιερουσαλήμ από τους Σταυροφόρους, πολεμιστές από τη Δυτική Ευρώπη, οι οποίοι ξεκίνησαν από τις πατρίδες τους με αυτό το σκοπό.
  • Period:
    1147
    to
    1149

    Β' Σταυροφορία

    Η Δεύτερη Σταυροφορία ήταν μία προσπάθεια της Δύσης να αντεπιτεθεί στην όλο και αυξανόμενη πίεση των Τούρκων. Ξεκίνησε το 1147 και τερματίστηκε το 1149 πετυχαίνοντας να χειροτερέψει την κατάσταση για τα σταυροφορικά κράτη, αλλά και να μεγαλώσει το χάσμα μεταξύ της δυτικής Χριστιανοσύνης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
  • Period:
    1189
    to
    1192

    Γ' Σταυροφορία

    Η Τρίτη Σταυροφορία, γνωστή και ως Σταυροφορία των Βασιλέων, ήταν μία προσπάθεια των Ευρωπαίων ηγετών να ανακαταλάβουν τους Αγίους Τόπους από τον Σαλαντίν. Ήταν σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη αλλά δεν πέτυχε τον απώτερο σκοπό της, που ήταν η επανάκτηση της Ιερουσαλήμ.
  • Period:
    1201
    to
    1204

    Δ' Σταυροφορία

    Η Δ' Σταυροφορία είχε σκοπό και στόχο την κατάληψη της Ιερουσαλήμ μέσω μιας εισβολής στην Αίγυπτο, αλλά παρξέκλινε από τον στόχο της και οι Σταυροφόροι κατέλαβαν τελικά την Κωνσταντινούπολη, καταλύοντας τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και ιδρύοντας τη Λατινική Αυτοκρατορία.