-
pod koniec kwietnia 1792r. w Petersburgu podpisali akt konfederacji, w którym zwrócili się do Katarzyny o pomoc w przywróceniu dawnych przywilejów i wolnośći szlacheckich zlikwidowanych przez ustawę rządową. Akt ten ogłoszono dopiero 14 mają 1792r. w położonej na Ukrainie Targowic. Związanie konfederacji targowickiej pozwoliło Katarzynie 2 rozpocząć interwencję w Rzeczpospolitej i przedstawić ją jako misję w obronie demokracji szlacheckiej
-
W czerwcu 1792 r. wojska dowodzone przez księcia Józefa Poniatowskiego zwyciężyły pod Zieleńcami na Wołyniu, a 18 lipca w bitwie pod Dubienką polskie oddziały z Tadeuszem Kościuszką na czele zadały Rosjanom poważne straty. Sukcesy te nie mogły jednak zahamować szybkich postępów ro- syjskiej armii. Sytuację sił polskich pogarszały zdrada części dowódców np. Ludwika Witertemberskiego -
Bitwa pod Zieleńcami – bitwa stoczona 18 czerwca 1792 w czasie wojny polsko-rosyjskiej pomiędzy wojskami polskimi pod dowództwem księcia Józefa Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszki a wojskami rosyjskimi, dowodzonymi przez gen. Herkulesa Morkowa. Bitwa ta zakończyła się zwycięstwem Polaków. -
Bitwa pod Dubienką miała miejsce 18 lipca 1792 w czasie wojny polsko-rosyjskiej. Pięciotysięczny korpus generała Tadeusza Kościuszki, wyposażony w 24 działa, starł się z liczącym 25 tys. żołnierzy korpusem rosyjskim pod wodzą generała Michaiła Kachowskiego. -
Prusy zajęły Wielkopolskę z Poznaniem, Gnieznem i Kaliszem, Kujawy, część Mazowsza czystość seradzką i łęczycką, Toruń i Gdańsk.
Rosją przejęła większą część Ukrainy i Białorusi. -
kwiecień 1794r. bitwa pod Racławicami
marzec-listopad 1794r. powstanie kościuszkowskie
maj 1794r. wydanie Uniwersału połanieckiego
pazdziernik 1794r. bitwa pod Maciejowicami
styczeń 1795r. układ rozbiorowy pomiędzy Rosją i Austrią
listopad 1795r. abdykacja Stanisława Augusta Poniatowskiego
pazdziernik 1795r. przystąpienie do Prus układu rozbiorowego -
Trzeci rozbiór oznaczał całkowitą likwidację państwa polskiego: Prusy zabrały zachodnią część Mazowsza z Warszawą, ▪ Austria otrzymała południową i wschodnią część Mazowsza, ▪ Rosja przejęła Litwę, Polesie, Wołyń oraz ziemie białoruskie. Kościuszko. Powstanie nazywane insurekcją kościuszkowską wybuchło w roku 1794. -
Zasadniczym celem Kościuszki było przebicie się do Warszawy, czego jednak domyślali się Rosjanie, którzy dążyli do szybkiego zniszczenia skupionych przez niego sił. Do pierwszej bitwy doszło 4 kwietnia 1794 r. pod Racławicami. -
po 2 rozbiorze
Tadeusz Kościuszko 1746-1817
naczelnik insekuracji kościuszkowskiej, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych.
Wojna w obronie Konstytucji 3 maja zakończyła się przegraną wraz z przystąpieniem do konfederacji targowickiej króla, który nakazał kapitulację polskim oddziałom. -
Ciężkie położenie powstańców dodatkowo pogorszyło się w początkach czerwca 1794 r., gdy wobec nieskuteczności własnych dowódców Katarzyna II
poprosiła o wsparcie w tłumieniu insurekcji władców Prus i Austrii.Już 6 czerwca 1794 r. połączona armia prusko-rosyjska zmierzyła się z siłami powstańców w bitwie pod Szczekocinami. W obliczu rosnącej przewagi wroga Kościuszko starał się zapobiec połączeniu jego sił i 10 października 1794 r. starł się z jedną z armii rosyjskich w bitwie pod Maciejowicami. -
Stoczona 4 kwietnia 1794 r. bitwa pod Racławicami, choć nie była decydującym starciem w tym powstaniu, zakorzeniła się w świadomości narodowej Polaków. Udział chłopstwa w obronie polskiej państwowości uznano za ważny moment kształtowania się narodu polskiego Kosynierzy stali się w XIX w. symbolem chłopskiego patriotyzmu, a sama bitwa jednym z najważniejszych tematów sztuki zaangażowanej patriotycznie -
7 maja 1794 roku w obozie pod Połańcem Tadeusz Kościuszko jako najwyższy naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej wydał Uniwersał połaniecki, akt prawny, którego celem była poprawa sytuacji chłopów pańszczyźnianych. -
Bitwa pod Szczekocinami – jedna z bitew insurekcji kościuszkowskiej. W dniu 6 czerwca 1794 roku wojska polskie stoczyły bitwę pod Szczekocinami przeciwko połączonym siłom armii rosyjskiej i pruskiej. -
Bitwa pod Maciejowicami – bitwa stoczona 10 października 1794 roku pod Maciejowicami[3] pomiędzy wojskami polskimi dowodzonymi przez gen. Tadeusza Kościuszkę (naczelnika insurekcji) a wojskami rosyjskimi pod dowództwem gen. Fiodora Denisowa i Iwana Fersena, zakończyła się klęską wojsk powstańczych i wzięciem do niewoli rannego dyktatora powstania. -
Stanisław August Poniatowski opuścił Warszawę po klęsce insurekcji i udał się w asyście dragonów rosyjskich do Grodna, gdzie nadzór nad nim sprawował jeden z rosyjskich generałów. Król abdykował 25 listopada 1795 r. Otrzymał od carycy stałą pensję, po jej śmierci mógł zamieszkać w Petersburgu, w Pałacu Marmurowym.