-
Aleksander najeżdża Persydę od strony Zatoki Perskiej, zajmuje Persepolis, które mimo, że poddaje się bez walki zostaje splądrowane i zniszczone (A pali pałace królewskie). Potem udaje się w stronę Medii, aby dojechać Dariusza III, ale ten ucieka. Satrapowie buntują się przeciw Dariuszowi, chcą uciekać dalej, on chce się poddać, król zostaje przez nich zabity. Aleksander odsyła jego zwłoki i każe je pochować z honorami.
-
Aleksander zmienia organizację struktury władzy–obsadza zachodnie satrapie Macedończykami. Każdy satrapa zamiast dużej ilości wojska dostaje episkopa – królewskiego nadzorcę, wraz z niewielkimi oddziałami przybocznymi. We wschodniej części satrapami mianuje Irańczyków.
W trakcie pobytu w Persji A. stopniowo zastępował w swej armii Macedończyków Persami. Na podbitym obszarze zakłada kolonie (zazwyczaj Aleksandrie czy Aleksandropolis) → charakter militarny, obronny, ale i ekonomiczny. -
Aleksander posuwa się coraz bardziej na Wschód, w tym czasie bunty, które skutecznie tłumi. Bardziej obrywa się Irańczykom, mimo że większe zagrożenie stanowią buntujący się greccy najemnicy, którzy pod nieobecność króla trochę się rozbrykali. Irańczycy mimo wszystko stanowią ostoję Aleksandra w Persji
-
Po podporządkowaniu sobie terenów całej Persji, Aleksander wraca w okolice Babilonu, przygotowuje się do ataku na Arabię. Niestety zachorował i zmarł w 323, nie zrealizowawszy tego planu.