-
dwa konflikty na początku XX wieku na terenie Maroka w Afryce północno-zachodniej. Pierwszy (kryzys tangerski), niemiecko-francuski w latach 1905–1906, wywołała demonstracja niemieckiego poparcia dla niepodległości Maroka, a tym samym powstrzymania wzrostu tam wpływów francuskich. Drugi (kryzys agadirski), kryzys międzynarodowy w 1911 na tle zerwania przez Francję umowy o neutralności Maroka (traktat w Algeciras), zawartej po pierwszym kryzysie.
-
konflikt zbrojny pomiędzy Ligą Bałkańską, czyli antytureckim sojuszem państw bałkańskich (Bułgaria, Czarnogóra, Grecja, Serbia), a samą Turcją.
-
Konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: (Grecją, Czarnogórą, Rumunią) oraz walczącym przeciwko Bułgarii Imperium Osmańskim.
-
Zamach na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda, następcę tronu Austro-Węgier w Sarajewie, stolicy Bośni. Zabójca Gawriło Princip, młody serbski nacjonalista, członek organizacji "Czarna Ręka".
-
Rząd austro-węgierski postawił Serbii ultimatum: zaprzestania w szkolnictwie w prasie i w innych publikacjach antyaustriackiej propagandy, rozwiązania organizacji, które taką propagandę prowadziły i ukarania współwinnych zamachu. Serbia zgodziła się na ultimatum, poza jednym punktem, aby w śledztwie, które miało na celu wyjaśnienie morderstwa, wzięli udział przedstawiciele władz austro-węgierskich, jako naruszające suwerenność państwa.
-
uznając, że ich ultimatum zostało odrzucone, początek wojny.
-
-
-
-
-
zwycięstwo wojsk niemieckich nad armią rosyjską
-
wojska francuskie zatrzymały natarcie niemieckie, przekreślając tym samym plan niemiecki wojny błyskawicznej
-
podczas krwawej bitwy pod Gorlicami wojska niemieckie, dowodzone przez gen. Paula von Hindenburga, przerwały front.
-
-
-
-
-
-
który powołuje pierwszy rząd radziecki - Radę Komisarzy Ludowych na czele którego staje Włodzimierz Lenin
-
w Brześciu Litewskim Rosja Radziecka zawarła traktat pokojowy z państwami centralnymi
-
tóry przenosi się do innych miast, rozpoczyna się rewolucja
-
W wagonie kolejowym w lesie Compiègne podpisano kończące pierwszą wojnę światową zawieszenie broni pomiędzy aliantami a Niemcami. Porozumienie weszło w życie jeszcze tego samego dnia. Stronę Sprzymierzonych reprezentował wódz naczelny wojsk marszałek Ferdinand Foch. Przewodniczącym delegacji niemieckiej był Matthias Erzberger. Francuski marszałek wybrał ustronne miejsce, aby uniknąć obecności dziennikarzy i antyniemieckich demonstracji ludności cywilnej.