Οι ψαριανοί πρόσφυγες- Ο προσφυγικός συνοικισμός της Ερμούπολης- Η στάση της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στο προσφυγικό ζήτημα
-
Η περιοχή που το 1825 πήρε το όνομα Ερμούπολη από τους πρόσφυγες οικιστές της άρχισε να συγκεντρώνει από το 1821έως το 1824 Έλληνες πρόσφυγες απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας: Μικρασιάτες, Ψαριανούς, Κρήτες και κυρίως Χίους.
1)η συμφόρηση που είχε επέλθει στα γειτονικά νησιά β)η θέση του λιμανιού και γ) η ουδέτερη στάση που τηρούσε το νησί στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης προκάλεσαν την αθρόα προσέλευση. -
Τον Ιούνιο 1824 ήρθε η ώρα της προσφυγιάς και για τους Ψαριανούς. Περίπου 3600 εγκατέλειψαν το κατεστραμμένο νησί με προορισμό άλλα νησιά του Αιγαίου. Λίγοι κατέφυγαν στο Ναύπλιο.
Στις Κυκλάδες όπου κυρίως κατευθύνθηκαν, δεν αντιμετωπίστηκαν παντού με τον ίδιο τρόπο. Ευπρόσδεκτοι ήταν στην Τήνο, η κοινότητα της οποίας μερίμνησε άμεσα για τη συντήρησή τους. Από εκεί οι περισσότεροι μετοίκησαν στη γειτονική Σύρο ή επέστρεψαν αργότερα στις εστίες τους. -
Αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα ίδρυσης και εξέλιξης ενός αυτοτελούς και ακμαίου προσφυγικού συνοικισμού κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, ο οποίος βασίστηκε στην πρωτοβουλία των οικιστών του, χωρίς κυβερνητική αρωγή.
Η περιοχή που το 1825 πήρε το όνομα Ερμούπολη από τους πρόσφυγες οικιστές της άρχισε να συγκεντρώνει από το 1821έως το 1824 Έλληνες πρόσφυγες απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας: Μικρασιάτες, Ψαριανούς, Κρήτες και κυρίως Χίους. -
Στη Γ’ Εθνοσυνέλευση, οι Ψαριανοί ζήτησαν με καθυστέρηση να καθοριστεί τόπος προσφυγικού συνοικισμού τους. Έχοντας εξασφαλίσει στην πράξη χώρο στην Αίγινα δεν πιέζονταν, όπως άλλοι. -
Μόνο στη Γ’ Εθνοσυνέλευση το προσφυγικό ζήτημα προβλήθηκε εντονότερα από τις διάφορες προσφυγικές ομάδες, που ζήτησαν την εκπροσώπησή τους στη Συνέλευση, για να προωθήσουν το αίτημα παροχής χώρου για μόνιμη εγκατάσταση στην ελεύθερη Ελλάδα.
Το ψήφισμα της 5ης Μαΐου 1827 με το οποίο καλούνταν όλοι οι ορθόδοξοι «όσων οι πόλεις κατεστράφησαν, να προσέλθουν εις την Βουλήν να ζητήσουν τόπον και να εγείρουν νέας πόλεις» έδειχνε την τάση να επικρατήσει μια ευρύτερη τάση για το προσφυγικό.