-
Η Κωνσταντινούπολη υπήρξε η ανατολική πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τα μέσα του 4ου αιώνα μ.Χ και ιδρύθηκε επί της αρχαίας πόλης του Βυζαντίου το 324 μ.Χ. ως νέα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α´. -
Η Στάση του Νίκα ήταν οργανωμένη απόπειρα ανατροπής του αυτοκράτορα Ιουστινιανού που έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη τον Ιανουάριο του 532 μ.Χ. από αθλητικά-πολιτικά σωματεία στον ιππόδρομο. Ως αποτέλεσμα του γενικευμένου κλίματος λαϊκής δυσαρέσκειας που υπήρχε εκείνη τη περίοδο, ομάδες οπαδών προκάλεσαν εκτεταμένες λεηλασίες, ώστε να πιέσουν τον Ιουστινιανό να αφήσει τον θρόνο. -
Η οικοδόμηση της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, ένα αρχιτεκτονικό θαύμα, ξεκίνησε από τον Ιουστινιανό Α' μετά τη στάση του Νίκα το 532 μ.Χ., ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από 6 χρόνια (με εγκαίνια το 537 μ.Χ.), με αρχιτέκτονες τους Ανθέμιο από τις Τράλλεις και Ισίδωρο από τη Μίλητο. -
Ο Βυζαντινο-Περσικός πόλεμος των ετών 622-628 ήταν ο τελευταίος της σειράς των πολέμων, που διεξήχθησαν μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.
-
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Φλάβιος Ηράκλειος I μετά από σημαντικές πολεμικές επιτυχίες ανέκτησε από τους Πέρσες το κειμήλιο του Τίμιου Σταυρού και εισήλθε θριαμβευτικά στην Κωνσταντινούπολη από τη Χρυσή Πύλη, στις 14 Σεπτεμβρίου 628. -
Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Άραβες το 717-718 και υπήρξε κορυφαίο γεγονός των αραβοβυζαντινών πολέμων, καθώς ήταν η δεύτερη και τελευταία απόπειρα του Χαλιφάτου των Ομεϋαδών να καταλάβει τη βυζαντινή πρωτεύουσα και να καταλύσει το βυζαντινό κράτος. -
Η Α' Φάση της Εικονομαχίας (726-787 μ.Χ.) ήταν η περίοδος της πρώτης μεγάλης σύγκρουσης για τη λατρεία των εικόνων στο Βυζάντιο, που ξεκίνησε με τον Λέοντα Γ' τον Ισαυρο και συνεχίστηκε με τον Κωνσταντίνο Ε', όπου οι αυτοκράτορες αντιτίθεντο στις εικόνες, οδηγώντας σε διωγμούς, ειδικά κατά των μοναχών, και κορυφώθηκε με την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο το 787 υπό την Αυτοκράτειρα Ειρήνη, που αποκατέστησε τις εικόνες με την ορθόδοξη τιμητική προσκύνηση.
-
Η β' Φάση της Εικονομαχίας (815-843 μ.Χ.) ήταν η ανανεωμένη περίοδος διώξεων κατά των εικόνων, μετά από μια περίοδο εικονόφιλης κυριαρχίας, που ξεκίνησε με τον αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ τον Αρμένιο, συνεχίστηκε από τον αδιάφορο Μιχαήλ Β΄, και κορυφώθηκε με τον ζηλωτή Θεόφιλο, ο οποίος απαγόρευσε την προσκύνηση των εικόνων το 832, αλλά τελικά η περίοδος έληξε οριστικά το 843 με την αποκατάσταση της Ορθοδοξίας και τη νίκη των εικονόφιλων.