-
Η Αρχαϊκή περίοδος είναι μια εποχή θεμελίωσης και μετάβασης για την αρχαία Ελλάδα.
Κοινωνία-Πολιτεία-Ιστορία: πτώση του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ανάπτυξη των πόλεων-κρατών, επανεμφάνιση της γραφής και αποικισμός. Νέα τάξη πλούσιων εμπόρων και γαιοκτημόνων.
Χαρακτηριστικά της Ποίησης της Αρχαϊκής Περιόδου: Η Αρχαϊκή περίοδος μεταφέρει το επίκεντρο από το κοινό ηρωικό παρελθόν στο προσωπικό, συναισθηματικό και πολιτικά δεσμευμένο παρόν. -
Έργα: Ιλιάδα- Οδύσσεια
Τα έπη του συντέθηκαν προφορικά, χρησιμοποιούν δακτυλικό εξάμετρο [το μέτρο του έπους κάθε στίχος έχει έξι πόδες, βασικός τύπος ο δάκτυλο (μακρά–βραχεία–βραχεία)], λογότυπους [στερεότυπες επαναλαμβανόμενες φράσεις, χρήσιμες για την προφορική σύνθεση, προσαρμοσμένες στο μέτρο] και τυπικές σκηνές[επαναλαμβανόμενα αφηγηματικά μοτίβα (π.χ. άφιξη, γεύμα, θυσία), χαρακτηριστικά της προφορικής αφήγησης]. -
Έγραψε τη Θεογονία και τα Έργα και Ημέραι. Σε αντίθεση με τον Όμηρο, το έργο του έχει διδακτικό και ηθικοπλαστικό χαρακτήρα και ασχολείται με τη γένεση των θεών και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Χρησιμοποιεί δακτυλικό εξάμετρο, αλλά το έργο του έχει διδακτικό χαρακτήρα και πραγματεύεται τη γένεση των θεών και τη ζωή των ανθρώπων. -
Λυρικός ποιητής της αρχαϊκής εποχής από την Πάρο. Έγραψε κυρίως ιάμβους και ελεγείες με σατιρικό και προσωπικό τόνο, συχνά επιτιθέμενος σε αντιπάλους και αμφισβητώντας το παραδοσιακό ηρωικό ιδεώδες. -
Λυρικός ποιητής της αρχαϊκής εποχής από την Αμοργό. Έγραψε ιάμβους και ελεγείες με σατιρικό και ηθικο-διδακτικό χαρακτήρα, σχολιάζοντας τις ανθρώπινες συμπεριφορές και τις κοινωνικές αξίες. -
Λυρικός ποιητής της αρχαϊκής εποχής και νομοθέτης της Αθήνας. Έγραψε κυρίως ελεγείες σε ελεγειακό δίστιχο( ζευγάρι στίχων που αποτελείται από έναν δακτυλικό εξάμετρο και έναν δακτυλικό πεντάμετρο· βασικό μέτρο της ελεγείας), στις οποίες διατύπωσε πολιτικές και ηθικές απόψεις για τη δικαιοσύνη, την κοινωνική ισορροπία και την αποφυγή της ύβρεως. -
Σύνολο αρχαϊκών επών από ανώνυμους ποιητές που αφηγούνται τον Τρωικό πόλεμο και τα γεγονότα πριν και μετά από αυτόν. (Κύπρια, Αἰθιοπίς, Μικρὰ Ἰλιάς, Ἰλίου Πέρσις, Νόστοι, Τηλεγόνεια)
Χαρακτηριστικά: Προφορική σύνθεση, Λογότυποι, Τυπικές σκηνές, Δακτυλικό εξάμετρο, Μυθική–ηρωική ύλη, Μυθική–ηρωική ύλη. -
Αρχαϊκά επικά ποιήματα προς τιμή θεών· δακτυλικό εξάμετρο, προφορική παράδοση, λογότυποι, τυπικές σκηνές, μυθολογική αφήγηση. -
Λυρική ποιήτρια της αρχαϊκής περιόδου από τη Λέσβο. Έγραψε μελική ποίηση σε μορφή μονωδίας, με έντονο προσωπικό και συναισθηματικό τόνο, κυρίως για τον έρωτα. Χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά τη σαπφική στροφή.
Σαπφική στροφή: συγκεκριμένο μετρικό σχήμα που χρησιμοποιούσε χαρακτηριστικά η Σαπφώ. Οι πρώτοι τρεις είναι σαπφικοί ενδεκασύλλαβοι ενώ
ο τέταρτος είναι ο λεγόμενος αδώνειος. -
Γενικά: Είναι η ακμή του Αθηναϊκού πολιτισμού, με γιγαντιαία έργα στη φιλοσοφία, την τέχνη, το θέατρο, την ιστοριογραφία και φυσικά, την ποίηση.
Ποίηση: χαρακτηρίζεται από αυστηρή μορφική αρτιότητα και τη χρήση των επικών μέτρων, με έμφαση στη μίμηση της ανθρώπινης φύσης και στην ηθική διδασκαλία. Ταυτόχρονα, αναπτύσσεται το δράμα με την τραγωδία και την κωμωδία, που εκφράζουν βαθιές κοινωνικές και φιλοσοφικές ανησυχίες μέσα από δομημένες αφηγήσεις και χορωδιακά στοιχεία. -
Γενικά: Από το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. έως την ενσωμάτωση του τελευταίου ελληνιστικού βασιλείου (της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου) στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 30 π.Χ.
Ποίηση: Η ποίηση αυτής της περιόδου τείνει προς τον ακαδημαϊσμό, την έρευνα της μορφής και μια πιο "κοσμοπολίτικη" αίσθηση, αντανακλώντας την ευρεία διάδοση του ελληνικού πολιτισμού μετά τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου.